By: Jeveralyn S. Calimas
Noong labing anim gulang ako,may pangarap akong gustong matupad sa buhay ko at yon ay makapag-aral ng kolehiyo.Kasi alam komg maliit lang ang kinikita ng mga magulang ko,kulang lang sa aming mga magkakapatid.Anim kaming mga magkakapatid..Sa taon na yon apat kaming nag-aaral at dalawa yong wala.Alam kong hindi ako makapag-aral kung,umaasa lang ako sa aking mga magulang.Pero hindi ako nawalan ng pag-asa na makapag-arl ng kolehiyo
Isa akong probinsyana na babae mga magulang ko pinapagalitan kami pag-matagal makauwi sa bahay,kinakailangan kasi alas singko ng hapon nanjan na kami sa bahay,at hindi pwede makapag-syota ng maaga dahil yon sa pagmamahal at pangarap ng mga magulang ko.Kaya pinapunta kami sa kanyang kapatid sa Butuan.Don parang nagsimula ang mga pangarap ko. Kahit naging katulong ako sa loob ng isang taon at walong buwan.Mahirap man ay tiniis ko para lang matupad yong mag pangarap ko sa aking buhay at sa aking pamily.Pero hindi lang isa ang naging amo ko,dahil gusto kong makapag-aral ng kolehiyo.Mahal ako ng unang amo ko kahit umuwi ako ng 11:00 ng gabi.
Umalis ako sa una kong amo at nakonsensya ako dahil ang bait nila sa akin.Dahil kasi yon sa mga pangarap ko sa buhay ko at sa pamilya ko.Naging katulong ulit ako.At yon ay hindi alam ng una kong amo.Ng nalaman nila,tinawagan nila agad ako at yon kung gusto ko bang mag-aral na kolehiyo.Alam kasi nilang gusto kung makapag-aral ng kolehiyo.Masayang-masaya ako sa oras na yon.Dahil sa halip ng paghihirap ko ay may mga tao ring handang tumulong sa'yo.Ni kailan man hindi ako nawalan ng pag-asa na makag-aral sa kolehiyo dahil alam kong may tumulong din sa akin. Oo, umalis ako sa pangalawang amo ko dahil yon sa aking PANGARAP sa aking buhay at pamilya. Kaya't nandito ako kasama ang mga bago kong kaibigan at natuto akong tumindig sa sarili kong mga paa.Dahil yon sa PANGARAP ko sa buhay.
Isa akong probinsyana na babae mga magulang ko pinapagalitan kami pag-matagal makauwi sa bahay,kinakailangan kasi alas singko ng hapon nanjan na kami sa bahay,at hindi pwede makapag-syota ng maaga dahil yon sa pagmamahal at pangarap ng mga magulang ko.Kaya pinapunta kami sa kanyang kapatid sa Butuan.Don parang nagsimula ang mga pangarap ko. Kahit naging katulong ako sa loob ng isang taon at walong buwan.Mahirap man ay tiniis ko para lang matupad yong mag pangarap ko sa aking buhay at sa aking pamily.Pero hindi lang isa ang naging amo ko,dahil gusto kong makapag-aral ng kolehiyo.Mahal ako ng unang amo ko kahit umuwi ako ng 11:00 ng gabi.
Umalis ako sa una kong amo at nakonsensya ako dahil ang bait nila sa akin.Dahil kasi yon sa mga pangarap ko sa buhay ko at sa pamilya ko.Naging katulong ulit ako.At yon ay hindi alam ng una kong amo.Ng nalaman nila,tinawagan nila agad ako at yon kung gusto ko bang mag-aral na kolehiyo.Alam kasi nilang gusto kung makapag-aral ng kolehiyo.Masayang-masaya ako sa oras na yon.Dahil sa halip ng paghihirap ko ay may mga tao ring handang tumulong sa'yo.Ni kailan man hindi ako nawalan ng pag-asa na makag-aral sa kolehiyo dahil alam kong may tumulong din sa akin. Oo, umalis ako sa pangalawang amo ko dahil yon sa aking PANGARAP sa aking buhay at pamilya. Kaya't nandito ako kasama ang mga bago kong kaibigan at natuto akong tumindig sa sarili kong mga paa.Dahil yon sa PANGARAP ko sa buhay.
pag tsur!!!!!
ReplyDelete